Inicjalizacja zapotrzebowania jako punkt startowy
To nie jest gotowa odpowiedź na pytanie „ile mam jeść”. To pierwsza estymacja oparta na wzorze Mifflin-St Jeor i mnożniku aktywności, którą potem trzeba skonfrontować z masą ciała, poziomem ruchu i realną odpowiedzią organizmu.
// Metoda: Mifflin-St Jeor + Activity Multiplier
Dane wejściowe
InputPoziom aktywności (PAL)
Estymacja statystyczna
OutputEnergia potrzebna do podtrzymania podstawowych funkcji życiowych.
Wartość bazowa po uwzględnieniu poziomu aktywności z mnożnika PAL.
TDEE = całkowite dobowe zapotrzebowanie po uwzględnieniu aktywności.
Dlaczego to tylko punkt startowy
InterpretacjaPowyższy wynik to model statystyczny, nie gotowa odpowiedź. Wzór daje punkt wyjścia, ale nie zna Twojej spontanicznej aktywności, adaptacji, historii masy ciała ani tego, jak realnie reagujesz na podaż kalorii.
- NEAT: spontaniczna aktywność potrafi mocno zmieniać wydatek między dniami i tygodniami.
- TEF: termika jedzenia zależy od struktury diety i proporcji makroskładników.
- Odpowiedź organizmu: dwa podobne wyniki z kalkulatora nie muszą oznaczać tej samej realnej podaży utrzymaniowej.
Kalkulator daje punkt startowy. Dopiero trend masy ciała, średnia podaży kalorii i obserwacja procesu pokazują, czy wynik był trafny.
Arkusz do pobrania
.xlsxPobierz arkusz przygotowany do pracy z trendem masy i zmieniającym się wynikiem w czasie. To rozszerzenie kalkulatora, nie jego zamiennik.
Plik został przygotowany do używania w Microsoft Excel.W Google Sheets układ i część funkcji mogą działać nieprawidłowo.